Reizen Hiken Adventure Sneeuwwandelen

Wandelvakanties Trekkings Expedities

Wandelvakanties, rugzaktrekkings en expedities

 

Begin je reis hier

26 Dec 2018

Blog Puyehue vulkaan Zuid-Chili reis

Ons kamp is omsingeld door dieren, we weten alleen nog niet wat voor een beesten het zijn. De schemering is gevallen en we zien er een paar over de sneeuwvelden rennen, zijn het vossen? Huppelend gaan ze van de ene naar de andere kant. ‘s Ochtends zien we er een bij daglicht, het blijken enorme hazen te zijn. Eenmaal gespot zijn ze nu makkelijk herkenbaar.

Gisteren zijn we hier aan het eind van de dag aangekomen na een klim van misschien 1300 meter. Eerst over weilanden en later steil omhoog door het steeds dunner wordende subtropische regenwoud. Het pad vaak een diepe, op een loopgraaf lijkende, geul uitgesleten in de zachte vulkanische as(grond). Er groeit ook bamboe en die is inheems al zou je dat niet meteen met Chili associëren.

Tijdens het inschrijven bij El Caulle, de eigenaren van dit land, legt Santiago, de Engels sprekende zoon, uit hoe de situatie veranderd is na de laatste uitbarsting van 2011. Er is een mooie topokaart te koop die uiteraard meegaat, de gps data heb ik al.

Het is en blijft een mooie en pittige klim waarna je ineens verrassend boven de strakke boomgrens uitkomt. Daar staat de hut, maar nu omringd door verbrande bomen. We zijn net op tijd binnen voor een geweldige onweersbui, tijd voor een koffiepauze. Zo snel als de bui komt is deze ook weer weg. Er moet een aardige kampeerplek zijn net na de zonnepanelen. Op de flanken van de vulkaan staat een meetstation die de trillingen registreert, een uitbarsting kan je er niet mee voorkomen, wel ben je misschien iets eerder op de hoogte.

Door de mistflarden lopen we verder omhoog, best magisch. De geadviseerde plek blijkt een prima keuze, we staan er redelijk beschut voor de onvoorspelbare wind en iets boven het kamp hebben we zicht op het meer en meer. Er is geen stromend water bij het kamp maar J (niet die van de bagage) gaat op missie. Hij komt terug met 2 gevulde waterzakken, gelukt.

Er is nog heel veel sneeuw hier hogerop op de vulkaan. Zoals altijd is het onduidelijk of er meer ligt dan ‘normaal’, ook hier zijn er meer en meer extreme weersituaties. Mooi is het wel maar ook lastig. Overdag schijnt de zon al intens en na de middag zakken we er vermoeiend diep in weg. De doorsteek gaat niet lukken, het plateau is te uitgestrekt. De warme bronnen zijn inderdaad niet meer op dezelfde plek na de uitbarsting, de nieuwe zijn buiten ons bereik.

De volgende ochtend beklimmen we de vulkaan zelf, vanaf de kraterrand kijken we in de immense krater, het is mooi. Het weer is goed, al bouwen de wolken zich wel hoog op, krijgen we weer onweer? Tijdens de afdaling naar ons kamp voor komende nacht worden we af en toe al verrast door een stevige (sneeuw)bui. De tenten staan nog maar net als het onweer in alle hevigheid losbarst. Zo snel als het begint, zo snel is het ook weer voorbij. ‘s Avonds genieten we onder de tarp van een fantastische uitzicht en zonsondergang.

Onze laatste kampeernacht staan we bij de Refugio El Caulle. Het avondlicht is betoverend mooi, alles wordt tot perfectie uitgelicht; de verbrande bomen van de laatste eruptie in 2011, de refugio zelf en onze tenten met op de achtergrond de vulkaan waarvan de top net spannend in de wolken blijft. We genieten van het zijn en een groot kampvuur.

Ook deze ochtend kunnen we de tenten weer droog inpakken, alle nachten is het droog. Vandaag zijn we wel maar net op tijd, ineens zijn de wolken om ons heen en het begint te regenen. De lange klim is nu een lekkere lange afdaling, in de tuin van het restaurant lunchen we in de zon, de bus is mooi op tijd. 

Reisinfo > http://bit.ly/Patagonië-Chili

 

 

 

 

Foto's

Nunatak
De Erfgenamen 15
8334 SW Tuk
tel. 085 058 0023
e-mail: info@nunatak.nl
 
KvK: 62193929
BTW: NL001212466B88
IBAN: NL51INGB0006683663
Onze website maakt gebruik van cookies. Met cookies wordt de website persoonlijker en gebruiksvriendelijker.
extraSmallDevice
smallDevice
mediumDevice
largeDevice